Trefny zasiew

Trefny zasiew

Tylu siewców

Dziś na świecie

Lecz siewca siewcy

Ciągle nierówny

Bo są i tacy

Którzy li tylko

Rzucają ziarna nienawiści

Pośród betonów

Wprost na ulicy

Zasiew to przecież

Jest Czas Radości

A u nich smutek

I straszna smuta

I ciągle tylko

Krzyczą o jednym

Że w Polsce

Droga do Prawdy

Wciąż taka trudna

I gdzie zobaczą

Jakiekolwiek miasto

Pędzą na przełaj

Na skróty

Na szagę

Pewni że ludzie

Stateczni w tym grodzie

Od razu dadzą im wielką szansę

Bo on i krzyczą na całe gardło

Że on i niosą im demokrację

I nikt im jeszcze

Nie powie zdania

Oni już mienią się liderami

I już na ich ulicach

Sieją nienawiść

Słowa trucizna

I słowa dynamit

I wciąż złorzeczą

Złorzeczą

Złorzeczą

Na Sejm

Na Senat

Na prezydenta

Na Rząd złorzeczą

A wszystko dlatego

Dlaczego w ostatnich wyborach

Nie przegrał.

Bo do rządzenia

To tylko oni

Bo wszyscy z jednej

Postubeckiej kasty

I jeszcze tyle w Polsce

Do wzięcia

Bo rozgrabili już wprawdzie firmy

Ale są jeszcze

Ziemia i lasy

No i ten nawyk

Od lat we władzach

Że być poza władzą

To koniec świata

Oni w aferach

A i w przetargach

To od lat tylu

Urodzona kadra

Nie sposób myśleć

Robić cokolwiek

Bowiem codziennie

Od wczesnego rana

Mus wszystko kupić

Mus za wszystko płacić

I pomijają zupełnie media

Tak telewizja

Jak i cała prasa

Że los zupełnie

Staje się do bani

I człowiek staje

Całkiem zapomniany

Nie można jeździć

Nie można latać

Minęły czasy

Beztroskie i łatwe

Gdy wszystkie trasy

Na całej Ziemi

Były li tylko

Na garnuszku Państwa

Zupełnie beztroskie

Bo zupełnie bezpłatne

Ile dziś trzeba

Wykrzyczeć gardła

Na jaki znowu

Zdobyć się fortel

Żeby to wszystko

Znowu odzyskać

I znowu niemal

Mieć na własność Polskę

Soros podrzuca wprawdzie miliony

Jak może wspiera

Całą rebelię

Lecz przecież ciągle

To tylko garstka

Że tylko mrzonki

Na wsparcie szersze

Nie chwyta prawda

I demokracja

Inne frazesy

Też pusto brzmiące

Nie zmienił tego

Janusz Palikot

Nie zmieni tego

I Petru słońce

Bo do fotela

Trend nadto widać

Tylu siewców dziś

Na świecie

Lecz siewca siewcy

Ciągle nierówny

Bo są i tacy

Którzy li tylko

Rzucają ziarna nienawiści

Pośród betonów

Wprost na ulicy

A i ulica

Nie ulicznica

Staje się mądra

Niedostępna

Droga

I za srebrniki

Jakiegoś Sorosa

Swojej Godności

I Czci nie odda

Bowiem jest Polska

I Narodowa

I Prawicowa

I Solidarna

Stanisław J. Zieliński

11.01.2016 r.

Cierniem Historii Być...

Cierniem Historii Polski być

…

I pamiętać

Pamiętać zawsze

O tym wszystkim

Kto kim w Polsce

Kiedy był

Kto Polakiem

Mienił się choć

A mimo to Polakiem

Nigdy nie był

Bo albo wspierał

Moskiewski dwór

 

I według niego

Tam była prawda

A dzisiaj tylko

Kołacze żal

Znów nie tą drogą

Poszła Nasza Polska

Bo albo tylko

Ma polskie nazwisko

I tylko udaje

By patriotą być

Lecz do Berlina

I do Moskwy

Tak samo mu blisko

Wciąż pokręcony

Meteor Historii

I zawsze co powie

To tylko fałsz

I tylko zgrzyt

Ale Ty mówisz

Wojciechu

Tak jasno mówisz

Gdzie Czerń

Gdzie Biel

I zawsze wybór

Jest jakże prosty

Bo Ty od razu

Tak wszystko wiesz

Jak biegną w Polsce

Historyczne drogi

I zawsze jesteś gotów

Uścisnąć Dłoń Czasu 

 

I dzisiaj mówisz

Bez ogródek wprost

Że Trybunał

Trybunał Konstytucyjny

Choć Konstytucyjny

To jednak wcale

Nie jest Trybunałem

I za Trybunał

Ma go już tylko

Jakiś człowiek

Strasznie maluczki

Strasznie naiwny

Bowiem prawo to nie towar

Prawo to nie chorągiewka

I nie schadzka towarzyska

I nie klika

I nie sitwa

Lecz gdy taki jest Trybunał

I jeśli w tymże Trybunale

Sam Prezes

Pisze prawo na kolanie

Więc czym jest prawo

Prezes choć

Jeszcze prezesem jest

Jednak sam nie wie

I Bezwzględnej Idei Prawa

Zupełnie nie rozumie

Więc Wojciechu

Prezesie Ligi Obrony 
Suwerenności 

Wybór przed nami

Chyba jest prosty

I czas powiedzieć to

Przy Kapelanie

Księdzu Stanisławie Płatku

Sędziwym Nestorze Gdańskich Kapłanów

I przy Opłatku

Mamy dziś w Polsce

Jedyny Trybunał

Jest to Trybunał Historii

Rozprawy tutaj

Są wieloletnie

Bo z pokolenia

W kolejne pokolenie

I to dopóty

Aż aż dopóki

Zapadnie wyrok

Bezsporny jasny

Co jest świętością

Co było fałszem

I co na zawsze

Zostanie wyklęte

I nie ma tutaj kliki i sitwy

A każdy sędzia

Obiektywny szczery

Lecz i surowy

Lecz i bezwzględny

Lecz tak niestety

Sądzą nas wieki

I jest to już prawie

Sąd Ostateczny

Bowiem Prawo

To n ie towar

Prawo to nie chorągiewka

I n ie klika

I nie sitwa

Ale Odpis z Dekalogu

Który wprost

Z Bożego Serca

Fundament Ładu

Bo jakie Prawo

Taki Nasz Polski Dom

Taki Nasz 

Polski 

LOS

Stanisław J. Zieliński

10.01.2016 r.

Od Autora

Tradycyjne Spotkanie Opłatkowe 

Ligi Obrony Suwerenności, ogólnopolskiej organizacji patriotycznej , założonej przez historyka i animatora życia politycznego w Polsce w 2002 roku  - Wojciecha Podjackiego , odbyło się   w skromnej, ale przytulnej  siedzibie przy ul. Abrahama w Gdańsku Wrzeszczu... Na uroczystość przełamania się Opłatkiem przybył także ze specjalnym Słowem Bożym Gość Honorowy - ks. Stanisław Płatek, kapelan NSZZ Solidarność, sędziwy Nestor wśród kapłanów Pomorza...Tradycyjnie już podczas przełamywania się Opłatkiem towarzyszą życzenia...ale i refleksje z pogłębioną zadumą nad tym, czym żyją Polacy w dniu dzisiejszym , co udało się w minionym  Roku 2015  i co czeka nas w roku 2016...

Były kolędy w wykonaniu Roberta Teodora Kudły, legendarnego Spikera Radiowęzła Stoczni Gdańskiej w czasie narodzin NSZZ Solidarność w  Sierpniu 1980 roku - w wykonaniu solo, ale też i chóralnie - przez wszystkich przybyłych na spotkanie...Nie zabrakło też kawy, herbaty i słodkich wiktuałów oraz lampki wina, a to już na konto powitania Nowego Roku...Bardzo dostojnie zabrzmiały też  Stare Polskie Wiersze Patriotyczne, z łezką w oku przypomniane przez jednego z Nestorów organizacji...

W indeksie już 45 lat...

Autorska Witryna Poetycka

Stanisław J. Zieliński

Jubileuszowe Laudatio
Na cześć 

Prof dr hab. Jana Żebrowskiego, 
rodem spod Łomży, cenionego pedagoga 
akademickiego w wielu uczelniach Trójmiasta i w Kraju, 
Autora wielu prac naukowych.

...

Na uczelniach minęło

Już czterdzieści pięć lat

Lecz jak to się stało

To choć jestem Profesor

Tego doprawdy

Doprawdy

Nie wiem sam

Rektor mówił że sprawdzi

I Prorektor potwierdzał

Bo jeśli to prawda

To prawdziwy jest fakt

Że Profesor Jan Żebrowski

Rodem gdzieś koło Łomży

Ma już w swoim indeksie

Już czterdzieści pięć lat

Zatem jest już w Senacie

Zatem jest wśród nestorów

Przywileje ogromne

I to nie jest żart

Bowiem nie ma nad sobą

Już żadnych innych tytułów

Bowiem profesorską władzę
I Godność Profesorską 

Dozgonnie już ma
A ma już za sobą
Jakże udane i pracowite

Li tylko swoje dziesiątki lat

Zatem co zrobi

To prawo w sobie

Bo solidarny

Profesorski świat

Tylko warunek

Ten jeden warunek

Trzeba mieć

Ten dolny próg

Czterdzieści pięć lat

Sprawdza się chyba to porzekadło

Bo profesor Jan Żebrowski

To ma w sobie duszę

I pasję

Zawsze młodą

Więc chyba to prawda

Także w świecie nauki

My zawsze jesteśmy

Na swoim miejscu

A lata przychodzą

I sobie odchodzą

Póki zapadną te ważne werdykty

I dowie się o tym

W Polsce każdy żak

Wstępnie już ponoć jest Ustalone

Profesor zwyczajny doktor habilitowany

Jan Żebrowski spod Łomży

Ma w swoim mocnym indeksie naukowym

Już prawie pół wieku

A dokładnie

Tylko co

Czterdzieści pięć lat

I konferencje

Sympozja

Seminaria

Liczne orszaki

Magistrów

Doktorów

Z Profesorem Janem Żebrowskim

Łączy ich dzisiaj

Niejedna data

Dziś jakże wielu

W stroju gronostajowym

Niezawodna Polska Naukowa Kadra

I Ci uczniowie

Profesora Jana

Najbardziej dzisiaj wątpią

W Jego jubileuszowy wiek

To niemożliwe

Żeby aż tyle lat

Tak szybko minęło

Przecież Profesor Jan

To przecież człowiek

O zdrowiu rumaka

Rwie na uczelnie

Że tylko tętent

I szok

I szał

I prawie stosy

Prac naukowych

Każda myśl nowa

Z serca wulkanu

Pilna

Gorąca

Tak tylko Ojciec

Światowej Nauki

Prześwietny Arystoteles

Prześwietny Platon

Tak promienieli i promieniują

Od nadmiaru energii
Wprost z Umysłu
Wprost od tego swojego Słońca

I nawet dowcip jeśli opowie

Sama sentencja

I myśli złote

I jakże ciepłe

Jakże serdeczne

Od razu widać

Że rodem prosto

Ze Słońca

Bowiem jest światły okropnie

Człowiek

Tylko złośliwi

Czasem pytają

Na wspak i na opak

Mimo przyjaznych gestów

I oczu i dłoni

Czy umysł ten

Tak wielki i światły

To rodowity umysł podlaski

Czy li tylko jest to udany przeszczep

Nadzwyczajnego Anioła Profesora

Również Pani Doktor

Żony Danuty

 

Lecz Profesor Jan

Wprawdzie i myśli

I mówi przenikliwie

Te słowa jednak

Pomija milczeniem

A tylko co bardziej spostrzegawczy

Chyba właściwie

Tę postawę odczytuje

Po prostu Profesor Jan

Do swojego Szczęścia

W głębokiej zadumie

Przemawia

Sercem

Szeptem

Nadzwyczaj subtelnym

Nawet gdy  nawet 

Li tylko mimochodem

Na uczelniach minęło

Już czterdzieści pięć lat

Lecz jak to się stało

To choć jestem Profesor

Tego doprawdy

Doprawdy

Doprawdy

Nie wiem sam

I z każdym rokiem

Bardziej dojrzały

Lecz i bardziej młodszy

a więc i ten sam

I nie ten sam

Ale i bardziej tajemniczy

Choć i bardziej otwarty

Rodem

Spod Łomży
Profesor Jan

Stanisław J. Zieliński

30.12.2015 r.

P.S. I dalej Nasz Czcigodny Profesorze ...tak trzymać. W takiej kondycji. W zdrowiu. W coraz nowych horyzontach tej pięknej pasji, satysfakcji i szczęścia...